Ozon'da ambalaj, barkod ve etiket: koli kabulden nasıl geçer

Bir koli Ozon deposuna varır, rampaya bırakılır, taranır — ya da taranamaz. Aradaki fark ambalaj, barkod ve etiket. Aşağıdakiler izlediğimiz satıcı videolarından çıkarıldı: FBO sevkiyatını baştan sona çeken vloggerlar, kendi kursunu anlatan satıcılar ve Ozon'un markalama üzerine kendi videoları. Bu bir resmî kural kitabı değil; rakamlar videoların çekildiği döneme ait.

Ürün ambalajı: kural kategoriye göre değişiyor

Ozon çalışanlarının da katıldığı uzun bir başlangıç rehberinde kurallar ürün grubuna göre ayrılıyor: sıvılar kilitli poşete konup üstünden bantlanmalı ki şişe kırılırsa diğer ürünlere bulaşmasın; kırılganlar kabarcıklı naylona sarılmalı; cam ve kristal önce naylona, sonra ürünün ölçüsüne uygun ayrı bir kutuya girmeli. Bir FBO satıcısı bunu elindeki ürünlerle gösteriyor: fabrika ambalajı kapalıysa yalnızca barkod yetiyor, ambalajsız ürün kilitli poşete giriyor, 18+ ürünler saydam olmayan kurye poşetine konuyor.

Aynı satıcının iki uyarısı var: kilitli poşetin ağzını barkodla mühürlemeyin, müşteri açarken etiket yırtılıp ürün kimliksiz kalıyor; ama her şeyi de bantlamayın, müşteri açıp bakıp iade edebilmeli. Asıl para kaybı başka yerde. Bir satıcı net söylüyor: depoda ölçüm ambalajın ölçüsüyle yapılıyor, ürünün değil. Poşetteki bir etek poşetin dış ölçüsüyle ölçülüyor, hacim iki-üç katına çıkabiliyor ve bedelini siz ödüyorsunuz. Kartta da ölçüler paketledikten sonra alınmalı.

Etiket: ne yazar, nereye gider

Etiketin tek tartışmasız parçası kart oluşturulurken üretilen barkod; panelden ürün listesinde PDF olarak indiriliyor. Termal yazıcı rahat ama şart değil — kesilmiş kendinden yapışkanlı kağıt normal yazıcıyla da iş görüyor. Bir satıcı koli için 120x75, ürün için 58x40 aldırıyor ve tek bir standart olmadığını ekliyor; bir diğeri 45x23 diyor ama emin olmadığını söyleyip kendisinin 58x40 kullandığını belirtiyor.

İçerikte kaynaklar çelişiyor. Başlangıç rehberinde liste kabarık — barkod, ürün adı, marka, artikül, üretim ülkesi, üretici ve varsa son kullanma tarihi; video bunlar olmadan ürünün kabul edilmeyeceğini söylüyor. 2026 sevkiyatını çeken vlogger ise yalnızca barkod ve ürün adını sayıyor: "kimisi yazıyor, bu sizin tercihiniz, zorunlu değil."

Yapıştırmada uzlaşma var: barkod kıvrılmamalı. Yuvarlak üründe etiket enine değil boyuna yapıştırılmalı, çünkü depodaki ve teslim noktasındaki tarayıcılar kıvrık barkodu okumuyor. Ürünün üstündeki başka barkodlar — fabrika barkodu, başka bir pazaryerinin etiketi — kapatılmalı ki depo personeli şaşırmasın. Tersi de mümkün: fabrika barkodu yeterince büyükse karta ikinci barkod olarak eklenip kullanılabiliyor.

Etiket	Boyut	Nereye
Ürün barkodu	58x40 mm (bir videoda 45x23)	Ürünün üstüne — hem FBO hem FBS
Ürün barkodu, ikinci kopya	Aynı	Paketledikten sonra dış ambalaja
FBS gönderi etiketi	75x120 mm	Saydam olmayan kurye poşetinin üstüne
Koli (yük yeri) etiketi	120x75 mm	Kapalı kolinin bir köşesine

İki etiketin gerekçesi şu: müşteri teslim noktasında paketi açıp bakıyor, beğenmezse iade ediyor ve dıştaki barkod zarar görüyor — içteki etiket olmazsa ürün ikinci kez satılamıyor. FBS anlatan bir satıcı bunu yasal zorunluluk sayıyor ama ekliyor: "FBS'te bunu neredeyse kimse yapmıyor, zaman kaybı sayılıyor."

Taşıma kolisi ve yük yerleri

Ozon'un bilgi tabanından aktaran bir satıcı şartları sayıyor: koli kartondan, hasarsız ve üzerinde barkodsuz olacak; koli ve içindekiler 20 kilogramı geçemiyor; bir sevkiyatta 30 koliden fazlası, 1.000 litreden fazla ürün veya 1 metreküpten büyük hacim verilemiyor. Çok boşluk kalırsa ürünler çalkalanıyor, gazete gibi dolgu öneriliyor; tıka basa doldurmak da riskli, çünkü koliyi bıçakla açan personel ürünleri kesebiliyor.

Kargoyla gelen sarı koliler kullanılmamalı, Ozon'un S, M, L ölçülerine uyulmalı — koli S ile M arasındaysa büyük sayılıp fazla ödüyorsunuz. Yük yeri palet ya da koli demek: beş koli beş yük yeri. Etiketler başvuru oluşturulduktan sonra indiriliyor ve üzerinde depo, sevkiyat numarası, tedarikçi, yük yeri kimliği ve teslim noktası yazıyor; en sık hata etiketleri karıştırmak, karıştırırsanız fazlalık işleme ücreti ödüyorsunuz. Yapıştırma biçiminde kaynaklar ters düşüyor: biri bantla sağlam yapıştırmayı ama barkodun üstünü bantlamamayı söylüyor, taramayı zorlaştırdığı için; diğeri ya dosya poşetine koymayı ya bantla iyice kapatmayı öneriyor, çünkü yağmurda ıslanan etiket okunmaz oluyor.

Kabulde parayı yiyen kalemler

Kabulün ücretsize düşmesi tek kurala bağlı: bir koli, bir çeşit ürün. İki çeşit aynı koliye girince koli miks sayılıyor ve kabul ücretli oluyor — bir satıcının ekranında 0 ruble ile 65 ruble arasındaki fark. Üstüne sıralanabilir/sıralanamaz ayrımı geliyor: bir kenarı 450 milimetreden büyük ürün sıralanamaz sayılıyor ve ikisini aynı koliye koyarsanız ücret daha da artıyor. Panelde de bir ayar var: güvene dayalı kabul (доверительная приёмка) tek çeşitli yük yerleri için seçili olmalı.

İkinci yarısı bildirim. Koli sayısını ve her kolide ne olduğunu bildirmezseniz Ozon kendisi sayıp her ürün için ek ücret alıyor; yanlış bildirmek de ücretli — bir ekranda sevkiyat işleme 310 ruble, son kullanma tarihli üründe daha fazla. Başka bir videoda kabul litre başına 0–10 ruble, cross-docking küçük bir koli için 300–400 rubleden uzak bölgede 1.000 rubleye kadar çıkıyor. 2026 sevkiyatını çeken satıcı, farklı artikülleri aynı koliye koymanın eskiden ücretsiz olduğunu, artık ücretlendirildiğini söylüyor. Aynı satıcının sert uyarısı var: Ozon küçük S kolileri büyük saymayı çok seviyor — gönderdiğiniz kolilerle faturalandığınızı karşılaştırın.

Aynı satıcı koli başına 230 SKU sınırını da yeni bir uygulama sayıyor; bu, başka bir videodaki "bir koliye 5.000 çeşide kadar" bilgisiyle örtüşmüyor ve hiçbiri sınırın ne zamandan beri geçerli olduğunu söylemiyor.

Честный знак: kod nereden gelir, nereye gider

Ozon'un kendi anlatımında zincir şöyle: üretici ürünü GS1'de veya ulusal katalogda tanımlıyor, her ürün için GTIN alıyor, Честный знак üzerinden kodları sipariş ediyor, ürüne basıp dolaşıma sokuyor. Kod iki parçalı — kimlik kısmı ve dijital imza işlevi gören kripto kuyruk — ve Data Matrix biçiminde basılıyor: kare bir kod, QR'a benziyor ama daha kompakt. Markalamasız satılamayan kategorilere örnekler: su, gıda takviyeleri, fotoğraf makineleri ve flaş lambaları, parfüm, ayakkabı, süt ürünleri ve lastikler.

Markalamaya tabi olup olmadığınız ТН ВЭД koduyla belirleniyor; kartta bu alana girdiğinizde zorunlu markalamalı kodların yanında "маркировка РФ" ipucu çıkıyor. Kodların tüzel kişiler arasında geçmesi için elektronik belge sistemi bağlı olmalı ve markalı her sevkiyat için УПД gönderilmeli: sevkiyatta uyarı görünüyor, depoda kabulde kod taranıyor, akt onaylandıktan sonra УПД şablonunu gönderiyorsunuz ve kodlar Ozon'un bakiyesine geçiyor. Dolaşımdan çıkarmayı satış fişiyle Ozon kendisi yapıyor. İthalatta sevk belgesinde alıcı olarak ООО Интернет Решения, birincil belge numarası alanına da panelden alınan sevkiyat kimliği yazılmalı; rastgele rakam, fazladan boşluk ya da virgülle birkaç numara girmek kabul belgesini hiç oluşturmuyor ve kodlar sizin bakiyenizde kalıyor.

Bir çelişkiyi olduğu gibi aktaralım. Markalama videosu, FBO'da markalamanın zorunlu, diğer şemalarda gereksiz olduğunu söylüyor. Başlangıç rehberinin FBS bölümü tersini gösteriyor: zorunlu markalamalı üründe panelde özel bir simge çıkıyor ve etiketi basmadan önce Честный знак öğesini girmeniz gerekiyor. Bir haber videosunda da bir satıcı, böyle bir ürünü dolaşıma sokmadan ne sevk edebileceğinizi ne satışa koyabileceğinizi söylüyor. Kapsamın genişlediğinde ise uzlaşma var: 2026'da mart ayından temmuza kadar sırasıyla bazı şekerlemeler, unlu mamuller, kahve ve çikolata zorunlu markalamaya giriyor.

Kabulde ne ters gider

En pahalı sürpriz kayıp mal. Bir satıcı açıkça anlatıyor: Ozon kabulde ürünün bir kısmını, bazen bütün bir koliyi kaybedebiliyor ve akt "sekiz bildirildi, yedi kabul edildi" diye geliyor. İtiraz edebilmek için elinizde video olması gerekiyor: ürünleri koliye koyarken barkodların görünmesi, kolinin kendi barkodunun yakından gösterilmesi ve koliyi başvuruda bildirilen araca yüklerken çekilmiş bir bölüm. Sonra bir Excel dosyası — gerekçeli itiraz — yükleniyor, imzalamak bile gerekmiyor. Çoğu zaman Ozon malı bulup sanal bir sevkiyat açıyor; bulamazsa ve siz aktı reddettiyseniz bir-iki ay içinde tazminat ödeniyor, tutar ürünü satmışsınız gibi hesaplanıyor. Aynı tavsiyeyi bağımsız olarak bir başka satıcı da veriyor.

Kabul aktında zaman kapanı var: imzalamak için elektronik imza gerekmiyor, ama dokunmazsanız beş gün içinde kendiliğinden onaylanıyor ve artık itiraz edilemiyor. Başvurunun kendisi teslimden en az 72 saat önce sonuçsuz iptal edilebiliyor. Teslimde ise kayıt hiç yok — Ozon personeli belge vermiyor, bu yüzden teslim anını videoya almak tek kanıt oluyor.

Kısa özet

• Depo ürünü değil ambalajı ölçüyor; fazla hacmi siz ödüyorsunuz.
• Barkod kıvrılmadan, düz yüzeye yapıştırılmalı; üründeki başka barkodlar kapatılmalı.
• İki etiket: biri ürünün üstüne, biri dış ambalaja — iade edilen üründe dıştaki barkod zarar görüyor.
• Etikette barkod ve ürün adı her kaynakta var; marka, artikül, ülke ve son kullanma tarihinin zorunluluğunda kaynaklar çelişiyor.
• Koli kartondan, hasarsız, barkodsuz; 20 kilogram, sevkiyat başına 30 koli ve 1.000 litre sınırları anlatılıyor.
• Kabulü ücretsize düşüren kural: bir koli bir çeşit, sıralanabilir ile sıralanamaz ayrı, içerik eksiksiz bildirilmiş.
• Sevkiyatı videoya çekin — kayıp malda itirazın tek dayanağı o; akt beş gün sonra kendiliğinden kesinleşiyor.

Commbot, kart bazında ambalaj ölçülerini ve lojistik kalemlerini fiyat modeline dahil ediyor; ambalajı küçültmenin birim ekonomisine ne kadar yaradığını görmek için işe yarıyor.